kibubu teliko

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015 23:20

Το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από την Ο.Ν.Ε.

Written by
Rate this item
(0 votes)

Επειδή πολλά λέγονται και ακούγονται τελευταία σχετικά με τη δυνατότητα ή μη της χώρας μας να "βγει" από την Ο.Ν.Ε. και να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα. Για να γίνει αυτό, δηλ. για να εξέλθει η Ελλάδα από τη ζώνη του ΕΥΡΩ, πρέπει να εξέλθει πρώτα από την ΕΕ.

Το άρθρο 50 της Συνθήκης της Λισαβόνας προβλέπει διαδικασία αποχώρησης από την ΕΕ, σύμφωνα με την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος-μέλος υποβάλλει αίτημα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο και του παρέχει οδηγίες, στη βάση των οποίων θα συναφθεί, κατόπιν διαπραγματεύσεων, η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΟΣΧΙΣΗΣ. Το Συμβούλιο ενεργώντας με αυξημένη πλειοψηφία και με τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπογράφει εκ μέρους της ΕΕ τη συμφωνία αποχώρησης και το αντισυμβαλλόμενο αποχωρούν κράτος παύει να είναι μέλος και να δεσμεύεται από το νομικό πλαίσιο της ΕΕ είτε όταν η συμφωνία αποχώρησης το προβλέπει, είτε όταν παρέλθουν 2 χρόνια μετά την εκδήλωση της πρόθεσης του να αποσκιρτήσει από την ΕΕ.

Η ρήτρα εξόδου από την ΕΕ (αρ. 50 της Συνθ. Λισαβόνας,) δεν προβλέπει απολύτως τίποτε για το τι επακολουθεί για το αποσυρόμενο από την ΕΕ κράτος, που συμμετείχε όμως και στην Ο.Ν.Ε. ΆΡΑΓΕ, η έξοδος μιας χώρας από την ΕΕ συνεπάγεται και έξοδο της από την Ο.Ν.Ε. ή και το αντίστροφο; Τυχόν νομιμοποιημένη έξοδος από την Ο.Ν.Ε. σημαίνει και αποχώρηση από την ΕΕ;

Τα άρθρα 4§2, 118 και 123 της Συνθ.ΕΕ και το 24ο Πρωτόκολλο αναφορικά με τη μετάβαση στο τρίτο στάδιο της νομισματικής ένωσης ρητά προβλέπει για παγίωση μη αναστρέψιμης ισοτιμίας μετατροπής εθνικού νομίσματος και ευρώ και για μη αναστρέψιμη διαδικασία υιοθέτησης του ευρώ από τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Μάλιστα τα αρ. 122§2 και 123§4 επιβάλλουν, επιπροσθέτως, και υποχρέωση των μη συμμετεχόντων στην Ο.Ν.Ε.χωρών να ακολουθούν οικονομική πολιτική δημοσιονομικής σύγκλισης με σκοπό την (τελική) ένταξη τους σ’ αυτήν. Καθίσταται επομένως σαφές ότι δ ε ν υπάρχει μηχανισμός εξόδου από την Ο.Ν.Ε., ως εκ τούτου μονομερής απόπειρα κράτους-μέλους για δημιουργία εθνικού νομίσματος, λογίζεται ότι συνιστά παραβίαση των ευρωπαϊκών συνθηκών. Επομένως, τεκμαίρεται, αν και τα κριτήρια ένταξης στην ΕΕ (κριτήρια Κοπεγχάγης) είναι διαφορετικά από τα κριτήρια ένταξης στην ΟΝΕ (κριτήρια Μάαστριχτ), ότι τυχόν αποχώρηση από την ΟΝΕ, ως παραβίαση της Συνθ.ΕΕ, θα σήμαινε ταυτόχρονη αποχώρηση και από την ΕΕ. Και αυτό επειδή η Κεντρική Τράπεζα κράτους-μέλους (National Central Bank) θα αποσχίζονταν από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ESCB), το πρωτόκολλο όμως του οποίου (συστήματος) είναι αναπόσπαστο παράρτημα της Συνθ.ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη στη Συνθ.ΕΕ ούτε για την αποβολή κράτους-μέλους. Η πιο σπουδαία κυρωτικού τύπου αναφορά για συμπεριφορά κράτους είναι αυτή του αρ. 7§2 και 3 κατά την οποία το Συμβούλιο μπορεί να στερήσει προσωρινά το δικαίωμα ψήφου (άρα να το αποβάλει από τις διαδικασίες λήψης απόφασης και ευρύτερης ενεργούς συμμετοχής στην ΕΕ), από ένα κράτος-μέλος μόνο σε περίπτωση εξαιρετικά σοβαρής και μόνιμου χαρακτήρα παραβίασης απ’ αυτό της Συνθήκης και των θεμελιωδών αρχών επί των οποίων αυτή είναι δομημένη, όπως αυτές ορίζονται στο αρ. 6 αυτής.

Σε αντίθεση με τη συμμετοχή της ΕΕ, η συμμετοχή στην ΟΝΕ αποτελεί νομική υποχρέωση για όλα τα κράτη μέλη. Έτσι, ενώ ένα κράτος μέλος μπορεί να είναι ελεύθερο να καταγγείλει τη συμμετοχή του στην ΕΕ και να αντιτίθεται στις υποχρεώσεις του έναντι στη συνθήκη ακόμα και στο σύνολό τους, δεν θα είναι ελεύθερο να ανακαλέσει την απόφασή του να ενταχθεί στην ΟΝΕ και να υπερβεί μία δεσμευτική υποχρέωση, βάσει της Συνθήκης ΕΚ, εκτός αν αποχωρήσει και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υιοθέτηση του ευρώ του είναι αμετάκλητη και η νομισματική ολοκλήρωση θεωρείται ως μη αναστρέψιμη. Η ΟΝΕ είναι ένα υποσύνολο της ΕΕ, για αυτό και το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρική Τράπεζας - που βρίσκεται στο επίκεντρο του ΕΣΚΤ και του Ευρωσυστήματος - έχει προσαρτηθεί ως πρωτόκολλο της συνθήκης ΕΚ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μια έξοδος κράτους μέλους από την ΕΕ αυτόματα σημαίνει και έξοδο από την ΟΝΕ.

Τα όσα επομένως ακούγονται τελευταία περί εξόδου της Ελλάδας από την Ο.Ν.Ε. δεν είναι βάσιμα. Και αυτό γιατί Ο.Ν.Ε.  χωρίς Ευρωπαϊκή Ένωση  δεν υπάρχει. Κράτος μέλος της Ο.Ν.Ε., για να αποχωρήσει από τη ζώνη του ευρώ, πρέπει να αποχωρήσει κατ’ αρχάς από την ΕΕ. Σε τέτοιες κρίσιμες για τη χώρα στιγμές, ας μην κυριαρχεί η κινδυνολογία, η συνωμοσιολογία, η προπαγάνδα … απαιτείται σύνεση, ενότητα και ομοψυχία … για το κοινό συμφέρον….

Ανδρέας Λ. Λάμπρης

Δικηγόρος Μ.Δ.Ε.-Πτυχ. Πολιτ. Επιστημών & Δημ. Διοίκησης

Χαλκιδικής 1, Γαλάτσι Αττικής, 111 47

Last modified on Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015 23:28

deseo teliko

boskopoula teliko

Uhair ingalatsi